guest η χριστίνα αλυσανδράκη και ένα αξέχα


Guest η Χριστίνα Αλυσανδράκη και ένα αξέχαστο business trip για την ABSOLUT.


2010-01-14
By
Prime Minister

“Αξέχαστα business trips”. Αυτό είναι το concept στο οποίο ζητήσαμε από την Χριστίνα Αλυσσανδράκη, Marketing Manager της ΑΜΒΥΧ, να μας απαντήσει. Business αλλά όχι Pleasure λοιπόν στο διάσημο Ice Hotel για μια φωτογράφηση της ABSOLUT, μια εμπειρία που μπορεί να ακούγεται βασανιστική, αλλά είμαι σίγουρος ότι πολλοί από εμάς θα θέλαμε να είχαμε ζήσει!

Αρχές του 2000 και μόλις έχω πρωτοξεκινήσει να χειρίζομαι το marketing της ABSOLUT VODKA. Εχοντας εμπειρία στο χώρο ποτών, οι πρώτοι μήνες ήταν καθαρά γνωριμία με τις ιδιαιτερότητες του συγκεκριμένου brand που συνδέεται ιδιαίτερα με το χώρο της μόδας.

Χριστίνα Αλυσσανδράκη, Marketing Manager της ΑΜΒΥΧ

Η διαφημιστική μας εταιρεία καταφέρνει να κλείσει ένα καλό deal με μεγάλο- τότε -αντρικό περιοδικό. Θα καλύπταμε τα κόστη μιας φωτογράφησης με μαγιό μέσα στο Ice Hotel στη Σουηδία με αντάλλαγμα αρκετό product placement. Ο Διευθυντής μου αποφασίζει πως εγώ θα πρέπει να συντονίσω το ταξίδι και να μαζέψω στον Αρκτικό κύκλο έναν Ιταλό φωτογράφο από το Μιλάνο, έναν Ελληνα υπεύθυνο παραγωγής για το περιοδικό (που τελικά είναι σχεδιαστής και έρχεται για να χώσει τα μαγιό του στη φωτογράφηση) δύο μοντέλα από τη Σουηδία και μια μακιγιέζ…

Στο ταξίδι με τον σχεδιαστή προς τη Στοκχόλμη, αρχίζει η πρώτη ψυχρολουσία. Ο τύπος θεωρεί πως είμαστε τυχεροί που έρχεται στο ταξίδι και θα έπρεπε τουλάχιστον να τον έχει παραλάβει limo από το σπίτι του και να έχουμε βρει μια μαγική πτήση που να φεύγει στις 11.00 από το Ελληνικό και να φτάνει στις 11.00 στη Στοκχόλμη (beam me up Scottie…). Εφτά ώρες αργότερα έχω πεισθεί πως έχω τον ύψιστο ρόλο να υπηρετώ μια μεγαλοφυϊα μόνο που δεν έχουμε ακόμα γνωρίσει τον φωτογράφο. Στη reception του πρώτου ξενοδοχείου περιμένουμε εις μάτην ενώ μία κυρία με εντυπωσιακή γούνα στοιβάζει Louis Vuitton βαλίτσες με μανία. Μόνο που δεν ήταν κυρία…Λίγα λεπτά αργότερα προσπαθώ να κλείσω το στόμα μου για να χαιρετήσω την πιο τρελή drag queen που έχω δει ποτέ και που θα είναι συνταξιδιώτης μου για τρεις ακόμα μέρες.

Το επόμενο πρωί στο αεροδρόμιο περιμένοντας την πτήση για την Kiruna εμφανίζεται η υπόλοιπη ομάδα. Ο άντρας-μοντέλο που θα φορέσει τα σέξι μαγιό (και τον οποίο ανυπομονώ να γνωρίσω..) προκύπτει ένα 16χρονο με μπιμπίκια και ανύπαρκτο σώμα-κλαδάκι. Ο φωτογράφος παθαίνει την πρώτη κρίση υστερίας, ο έρημος Olaf προσπαθεί να χωνέψει την απόρριψη και η δίμετρη Βαλκυρία που θα ποζάρει με τα μπικίνι μας κοιτάζει αφ’ υψηλού. Και ακόμα δεν έχουμε καν μπει στο αεροπλάνο…

Μερικές ώρες αργότερα, μέσα σε ειδικές στολές φτάνουμε στο Ice Hotel με -25C. Το μέρος είναι μαγικό, μοναδικό και αποτελεί πρόκληση το πώς μπορεί κανείς να περάσει καταστροφικά εκεί. Αλλά ακόμη δεν έχουμε δει το πού θα κοιμηθούμε καθότι δεν μπορούμε να ρισκάρουμε τη πνευμονία στα παγωμένα κρεβάτια του igloo. Ο ξεναγός όλο χαρά μας αποκαλύπτει τη διαμονή μας, ένα μικρό ξύλινο παράπηγμα δύο δωματίων με κουκέτες και 2 πάγκους για σαλόνι.

Ο σχεδιαστής ψάχνει να βρει το Jacuzzi ενώ ο φωτογράφος ξεσπάει πως δεν μένει πουθενά που δεν έχει γκαρνταρόμπα για την D&G γούνα του. Καθώς και οι δυο τους ορκίζονται πως δεν έχουν ξανα-ταλαιπωρηθεί τόσο, έχω ξεχάσει πως εμείς τους πληρώνουμε αδρά για να δουλέψουν και πως ναι, είμαι ο πελάτης!!! Ενα τηλεφώνημα στην εταιρεία μου φροντίζει να μου το θυμήσει και ένα τηλεφώνημα στο περιοδικό αρκεί για να κατευναστούν τα απωθημένα του διδύμου της συμφοράς.

Οι επόμενες ώρες κυλούν σε αναζήτηση άλλου μοντέλου που θα έρθει με το βραδινό τρένο από τη Στοκχόλμη και στα καλύτερα Locations για τη φωτογράφηση μέσα στο Ice Hotel. Την επόμενη μέρα όλοι είναι στη θέση τους, μαζί και εγώ με τεράστια θερμός ζεστής σοκολάτας για τα μοντέλα που μπλαβιάζουν με τα μαγιό μέχρι να πετύχει η τρελή τη λήψη. Ο σχεδιαστής έχει δείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το νέο μας μοντέλο που προσπαθώντας να επιζήσει του κρύου και των κρούσεων μοιάζει με κυνηγημένο λαγό παρά με θεό του σεξ.

Μέρες μετά την επιστροφή μας βλέπω τις πρώτες λήψεις και πλέον προσκυνώ το ταλέντο του φωτογράφου και τη λατρεία με την οποία ζέσταινε μέσα στη γούνα του τη μηχανή του για να μην τα παίξει από το κρύο. Οσο για το Ice Hotel, είχε μείνει στη μνήμη μου κάτι σαν στρατόπεδο βασανισμένων. Μια εντύπωση που θα διαλυθεί ένα χρόνο μετά όταν με εμπειρία πλέον κατάφερα να διοργανώσω ένα ταξίδι απόλυτου fun, με καλή-επαγγελματική-παρέα το οποίο θυμάμαι ακόμη…



  • Κανένα σχόλιο


ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ


  • Πετώντας πάνω από το Circuit of the Americas.

  • “Veyron FSW attack”: μια Bugatti Veyron σε τεστ

  • “Unclaimed”: Η ιστορία Αμερικανού στρατιώτη που εντοπίστηκε στο Βιετνάμ μετά από 44 χρόνια

  • Gadgetάρες για το barbeque, my men!

  • Η Jaguar F-TYPE παρουσιάζει το short film “Desire”

  • Aston Martin Centenary Tour