Ενα νέο συνεργάτη καλωσορίζει το Υπουργείο. Ενα golden…chef ή αλλιώς ένα golden boy που το ρίχνει στη μαγειρική στον ελεύθερο χρόνο του, μεταφέροντας και στη μαγειρική το πάθος του για ”χρυσές δουλειές” ! Καλωσορίζουμε λοιπόν τον “κύριο Αντιπρόεδρο” στο Υπουργείο μας και ελπίζουμε να διασκεδάσετε κι εσείς με τις συνταγές του. Ας μπούμε γρήγορα στο “ψητό”. Για την ακρίβεια, στα φιλετάκια κοτόπουλο με μουστάρδα και μέλι.
“Ως διαγνωσμένος επίσημα και από ψυχολόγο εργασιομανής οι διακοπές δεν είναι ακριβώς αυτό που λατρεύω. Όμως οι πρώτες μέρες του Σεπτεμβρίου, σε σπίτι φίλων ή στο σπίτι μου για ανταλλαγή εντυπώσεων από τα μέρη που επισκεφτήκαμε το καλοκαίρι και ο σχεδιασμός για το επόμενο, είναι μια από τις μεγαλύτερες απολαύσεις μου. Ένα εύκολο, εντυπωσιακό, που δεν χρειάζεται πολλά τζάντζαλα ( σκεύη δηλαδή!! ) και κυρίως νόστιμο φαγάκι για τέσσερις φίλους σε ένα μπαλκόνι ,τις πρώτες μέρες του Σεπτεμβρίου είναι η πρώτη μας golden συνταγή.
Αγοράζουμε λοιπόν 1.200 γραμμάρια φιλέτο κοτόπουλο στήθος ή μπούτι εάν δεν έχουμε απαλλαγεί, όπως εγώ, από τα παιδικά μας σύνδρομα. Το πλένουμε πολύ καλά και το κόβουμε σε μικρές μπουκιές. Προσοχή : το κοτόπουλο τεμαχίζεται σε πλαστική τάβλα όχι σε ξύλινη. Τα βάζουμε σε ένα ταψάκι, ρίχνουμε αλάτι πιπέρι και carino που δένει τέλεια με τα πουλερικά. Σε ένα μπολ ανακατεύουμε δύο κ.σ. καυτερή μουστάρδα, μία κ.σ. μέλι μαζί με λίγο χλιαρό νεράκι για να μπορέσουμε να τα αραιώσουμε και ανακατέψουμε. Ρίχνουμε το μίγμα πάνω στο κοτόπουλο προσθέτοντας ένα κουτί μικρά μανιτάρια, εκείνα που είναι ολόκληρα και δε θυμάμαι το όνομα τους αλλά τα βρίσκετε πολύ εύκολα. Σε απ΄ευθείας μάχη με τη χοληστερίνη , μια κ.σ. βούτυρο είναι απαραίτητη. Προσθέτουμε και λίγο νεράκι, ανάλογα πόσο πηχτή θέλουμε τη σάλτσα και τσουπ έτοιμο για το φούρνο στους 200 βαθμούς για 45 – 60 λεπτά. Στη διάρκεια προσέχουμε μήπως διψάσει και θέλει και άλλο νερό. Το αποτέλεσμα είναι απολαυστικό για τη μύτη και τον ουρανίσκο. Εγώ μάλιστα συνηθίζω να πλησιάζω τη μύτη μου μόλις βγει από το φούρνο το ταψί και να παίρνω μια πολύ γερή τζούρα Εμείς το συνοδέψαμε με ρύζι και ένα ελληνικό, παρεξηγημένο από τους πολλούς, ροζέ κρασί, οργανώνοντας εξωτικά ταξίδια για του χρόνου, που μάλλον εγώ δε θα μπορέσω να πάω!! ”
Ευχαριστούμε “κύριε Αντιπρόεδρε”, αναμένουμε σύντομα και συνέχεια!









































